ویتامین B12 ( کبالامین ) 

اصطلاح ویتامین B12 به ترکیبات خانواده‌ی کبالامین اطلاق می‌شود .

عملکرد 

ویتامین B12 به شکل دو آنزیم عمل می‌کند: آدنوزیل کبالامین ( با متیل مالونیل کوآموتاز و لوسین موتاز ) و متیل کبالامین (با متیونین سنتتاز ). این اشکال ویتامین در این واکنش‌ها نقش مهمی را به ترتیب در متابولیسم پروپیونات، اسیدهای آمینه و تک کربن‌ها ایفا می‌کند. این مراحل برای متابولیسم طبیعی تمامی سلول‌ها ضروری است، خصوصاً سلول‌های لوله‌ی گوارش (GI)، مغز استخوان و بافت عصبی.

منابع 

غنی‌ترین منابع ویتامین عبارتند از: جگر و کلیه ، شیر ، تخم مرغ ، ماهی و پنیر گوشت ماهیچه.

کمبود 

کمبود ویتامین B12، تقسیم سلولی به ویژه در سلول‌های با سرعت تکثیر بالا در مغز استخوان و مخاط روده‌ها را به دلیل توقف ساخته شدن  DNA مختل می‌کند. کاهش سرعت میتوز، سلول‌های غیر طبیعی و کمخونی مگالوبلاستیک به وجود می‌آورد. مکمل فولات کمخونی ناشی از کمبود ویتامین B12 را تخفیف می‌دهد، ولی سایر علایم به پیشرفت ادامه می‌دهند. کمبود کبالامین باعث اختلالات عصبی نیز می‌شود که بسیار دیرتر از کمخونی بروز می‌کنند.

علایم آن عبارتند از: بی‌حسی، گزگز و سوزش پاها، سفتی و ضعف عمومی در پاها، اختلالات نورولوژیک شامل اختلال در فکر و افسردگی، کمبود مزمن B12 منجر به بروز صدمه دائمی اعصاب می‌شود. در نهایت کمبود ویتامین B12  علایمی شامل پوست واکسی به رنگ زرد لیمویی و زبان قرمز صاف تیره (به رنگ گوشت گاو ) دارد.

شاید علت شایعتر کمبود ویتامین B12 سوءجذب آن در نتیجه‌ی تولید و ترشح ناکافی فاکتور داخلی باشد. به صورت بالینی این وضعیت را کمخونی کشنده می‌نامند که می‌تواند ناشی از پیری و به دنبال آن بروز آتروفی در سلول‌های جداری معده، نقص ارثی در ساخت فاکتور داخلی باشد.

مسمومیت 

ویتامین B12  سمیت قابل ملاحظه‌ای ندارد.

دریافت مرجع رژیمی

0.4 - 2.8 میکروگرم در روز، برحسب سن و جنس