تقویت ناخن شکننده و ضعیف؛ علت و راهکارهای موثر


تقویت ناخن شکننده

ناخن٬ انتهای انگشت را در برابر آسیب محافظت می کند، به برداشتن اشیای کوچک کمک می کند، لمس ظریف را بهبود می بخشد و به زیبایی ظاهر دست کمک می کند. ناخن های ناخوشایند و علائم مرتبط با ناخن، مانند درد یا شکستگی، عوامل رایجی هستند که در تصمیم گیری بیمار برای مراجعه به پزشک نقش دارند. در این مقاله سعی کردیم در مورد شکنندگی ناخن که می تواند تقریباً هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد٬ به تفصیل توضیح دهیم. در بسیاری از موارد، افرادی که ناخن‌های شکننده دارند، می‌توانند برای تقویت آن‌ها و پیشگیری از مشکلات بعدی اقداماتی انجام دهند. این مقاله به دلایلی که باعث شکنندگی ناخن‌ها می‌شود، برخی درمان‌ها و نکات مراقبت از خود و زمان مراجعه به پزشک می‌پردازد. امیدواریم مطالب ارائه شده برای شما مفید باشد.


ناخن های شکننده


 ناخن های شکننده با زبری و تیرگی سطح صفحه ناخن  مشخص می شوند. شکنندگی ناخن یک اختلال شایع ناخن است٬ که به عنوان مجموعه ای از ناهنجاری های ناخن از جمله اونیکورکسیس  و/یا اونیکوسکیزیا  توصیف می شود که در مجموع به افزایش شکنندگی صفحه ناخن کمک می کند. اونیکورکسیس به طور کلاسیک با برآمدگی طولی ناخن مشخص می شود. اونیکوسکیزیا به شکافتن لایه ای قسمت لبه آزاد انتهایی صفحه ناخن اشاره دارد. همچنین ممکن است شامل شکستگی لبه های جانبی باشد که باعث شکاف عرضی می شود. تشخیص سندرم ناخن شکننده بر اساس تاریخچه بیمار و یافته های معاینه فیزیکی ایجاد می شود.  شکستگی ناخن عمدتاً زنان بالای 50 سال را تحت تأثیر قرار می دهد و میزان شیوع تخمینی آن تقریباً 20 درصد در جمعیت عمومی است.


علائم سندرم ناخن شکننده 

شکنندگی ناخن با شکنندگی، پوسته پوسته شدن و خرد شدن ناخن ها، نرم شدن و از دست دادن قابلیت ارتجاعی مشخص می شود. بیماران مبتلا به سندرم ناخن های شکننده اغلب گزارش می دهند که ناخن هایشان به راحتی می شکنند و در حفظ طول مشکل دارند. این ناهنجاری‌های ناخن معمولاً سه ناخن اول را تحت تأثیر قرار می‌دهند و شکنندگی ناخن دست شایع تر از شکنندگی ناخن پا است. در حالی که ناخن‌های پا معمولاً ضخیم‌تر و سفت‌تر می‌شوند، ناخن‌های دست اغلب نازک‌تر و شکننده‌تر می‌شوند.
نه تنها این ویژگی های ناخن اغلب یک نگرانی زیبایی برای بیماران هستند، بلکه می توانند باعث درد و ناراحتی قابل توجهی نیز شوند. همچنین افراد با این اختلال٬ در انجام فعالیت‌های شغلی روزانه شکایت دارند. همچنین در مطالعه مقطعی، ادراک شکستگی ناخن با خلق افسرده ارتباط داشت.

ناخن‌های شکننده ممکن است نتیجه عواملی باشد که تولید صفحه ناخن را تغییر می‌دهند و/یا آسیب می‌رسانند. در شرایط فیزیولوژیک، صفحه ناخن  یک ساختار کاملاً کراتینه شده است که از حدود 25 لایه کراتینوسیت فشرده با ضخامت 0.5-1 میلی متر و سطح صاف تشکیل شده است. اکثر صفحه ناخن از ماتریکس پروگزیمال و حدود یک سوم توسط ماتریکس دیستال و بستر مشتق می شود. رشد اپیتلیال و کراتینه شدن سلول های کراتین از یک محور مورب پیروی می کند. در طی این فرآیند بلوغ و تمایز سلول ها به سمت بالا و دیستال حرکت می کنند. رشد طبیعی ناخن به شدت به عروق و التهاب وابسته است. اختلال در این فرآیند منجر به ناهنجاری های صفحه ناخن می شود. جنبه های بالینی شکستگی ناخن به دلیل آسیب ماتریکس ناخن می تواند بسته به محل و میزان آسیب متفاوت باشد. نازک شدن صفحه ناخن به دلیل آسیب ماتریکس پروگزیمال همیشه کل طول ناخن را درگیر می کند و اغلب با ناهنجاری هایی در صفحه ناخن سطحی همراه است. از طرف دیگر، آسیب به ماتریس دیستال ممکن است تغییراتی در شکل لبه آزاد صفحه ناخن ایجاد کند، اما نه در صفحه ناخن سطحی. شکستگی ناخن ممکن است توسط عوامل متعددی ایجاد شود: اول از همه، افزایش فیزیولوژیکی شکنندگی ناخن یک نمونه از پیری است. سایر علل موضعی یا سیستمیک عبارتند از بیماری های التهابی ناخن، اونیکومیکوزیس، شرایط سیستمیک، مصرف دارو، و تروما (شغلی و حرفه ای). هنگامی که یک علت ثانویه شناسایی نشده باشد، بیماری به عنوان ایدیوپاتیک تعریف می شود.

علت ناخن های شکننده و ضعیف 

با توجه به عوامل ایجاد کننده، ما می توانیم 2 شکل شکستگی ناخن را تشخیص دهیم: یک شکل "ایدیوپاتیک" اولیه و شکستگی ناخن  ثانویه به علل مختلف. 

شکنندگی ناخن ایدیوپاتیک (سندرم ناخن شکننده) 


این نوع٬ شایع ترین علت شکستگی ناخن است که تقریباً منحصراً در ناخن های انگشت دست دیده می شود. در زنان، پل های کراتینوسیت بین سلولی از نظر ساختاری ضعیف تر از مردان است و این را می توان علت فراوانی بیشتر این شکایت در زنان دانست. علاوه بر این، ناخن‌های نرمال حاوی 5 درصد لیپید هستند و با افزایش سن، میزان کلسترول سولفات NP کاهش می‌یابد، به‌ویژه در زنان یائسه، که نشان‌دهنده نقش مهم لیپیدها در ایجاد شکستگی ناخن است. برخی از مقالات کاهش محتوای آب در صفحه ناخن (16 درصد) را به عنوان علت احتمالی شکستگی ناخن شناسایی کرده‌اند. در مقابل، مطالعات دیگر هیچ تفاوت قابل توجهی در محتوای آب ناخن های شکننده در مقایسه با ناخن های معمولی پیدا نکردند.

 

 

شکستگی ناخن٬ وضعیت تهدید کننده زندگی در نظر گرفته نمی شود. با این حال، می تواند تأثیر منفی بر کیفیت زندگی داشته باشد و ممکن است فعالیت های روزانه و مسئولیت های شغلی فرد را مختل کند. اونیکورکسیس ایدیوپاتیک معمولاً خفیف‌تر از اونیکورکسیس مرتبط با بیماری‌های التهابی ماتریکس ناخن، مانند لیکن پلان است. ممکن است مدت زمان قابل توجهی طول بکشد تا بیماران متوجه بهبود بالینی عمده شوند، به ویژه با توجه به رشد آهسته صفحه ناخن (محدوده 0.5-1.2 میلی متر در هفته)، و بسیاری از شرایط سیستمیک مزمنی که سبب اونیکورکسیس می شود.


چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

 ناخن های شکننده لزوماً دلیل اصلی نگرانی نیستند. با این حال، ممکن است فردی بخواهد در صورت مشاهده علائم همراه اضافی به پزشک مراجعه کند. به عنوان مثال، خستگی می تواند نشانه ای از کمبود آهن یا کم خونی باشد. افزایش یا کاهش وزن می تواند نشان دهنده مشکل تیروئید باشد. اگر درمان‌های خانگی برای تقویت ناخن‌هایش مؤثر نبود، ممکن است فردی بخواهد به پزشک مراجعه کند. آنها ممکن است بتوانند درمان های اضافی را پیشنهاد کنند یا علت شکنندگی را تعیین کنند.

درمان ناخن های شکننده

درمان ها و داروهای محدودی برای ناخن های شکننده وجود دارد. درمان ناخن های شکننده شامل کشف و درمان بیماری زمینه ای است. شکستگی ناخن ثانویه، در صورت امکان، بر اساس علت اولیه درمان شود. در این موارد، درمان شامل درمان بیماری پوستی/سیستمیک، اجتناب از تروما و آلرژن‌ها/ محرک‌ها، محدود کردن تماس با آب و مواد شوینده و استفاده منظم از مواد نرم‌کننده است. با این حال، اکثر بیمارانی که برای شکستگی ناخن مشاوره می کنند، شکستگی ناخن ایدیوپاتیک دارند. مکمل های خوراکی با ویتامین ها (به ویژه بیوتین، به عنوان ویتامین B7)، عناصر کمیاب، و اسیدهای آمینه (به ویژه سیستئین) در بهبود شکنندگی ایدیوپاتیک مفید گزارش شده است.
سوپرابیون زینک پلاس،  حاوی ماده معدنی زینک از اجزای اصلی موثر برای ناخن است. زینک در رشد و تقسیم سلولی نقش دارد. سلول‌های تشکیل دهنده ناخن‌ها خیلی سریع رشد کرده و تقسیم می‌شوند. به دلیل رشد سریع ناخن‌ها به طور مداوم به زینک نیاز دارند.  فولیک‌اسید و ویتامین B12 با پیشگیری و یا درمان کم خونی، از علائم آن شامل شکنندگی ناخن‌ها جلوگیری می‌کنند. و بیوتین داخل محصول نیز برای سلامت ناخن موثر است.
 
 
 
بیوتین یک ویتامین محلول در آب است که در چندین غذا مانند غلات، گردو، بادام زمینی، شیر و زرده تخم مرغ وجود دارد. بیوتین توسط باکتری های روده نیز سنتز می شود. 
بیوتین در بیوسنتز کراتین و کراتینوسیت های نگهدارنده سیمان بین سلولی شرکت می کند و به عنوان گروه پروتزی از چندین آنزیم ضروری عمل می کند.
 
 
نکته: چندین مطالعه، هم با بررسی های بالینی و هم با بررسی میکروسکوپ الکترونی٬ بهبود سفتی و سختی ناخن های بیمارانی که مکمل بیوتین دریافت می کنند، نشان داده اند. معمولاً دوز 5-10 میلی گرم در روز برای 3-6 ماه توصیه می شود. مصرف زیاد بیوتین (بیش از 10 میلی گرم در روز) می تواند نتایج آزمایشات آزمایشگاهی را به طور کاذب بالا یا پایین بیاورد. تست های تروپونین، تیروئید، پرولاکتین و بارداری از جمله مواردی هستند که اغلب تغییر می کنند. وجود بیوتین با آزمایش هایی که از فناوری بیوتین-استرپتاویدین استفاده می کنند تداخل دارد. برهمکنش بین بیوتین و استرپتاویدین به عنوان پایه ای برای بسیاری از سنجش های ایمنی مبتنی بر بیوتین استفاده می شود، و این ایمونواسی ها زمانی که برای تجزیه و تحلیل نمونه ای حاوی بیوتین استفاده می شوند، در برابر تداخل آسیب پذیر هستند. هشدار FDA در مورد این موضوع تاکید می کند که پزشکان باید در هر ویزیت فهرستی به روز از داروها شامل ویتامین ها و مکمل های غذایی و دوزها را دریافت کنند. این امر به ویژه مهم است زیرا بیماران از خطرات مرتبط با بیوتین آگاه نیستند.
 
دریافت پروتئین کافی در رژیم غذایی: ناخن ها عمدتاً از پروتئین کراتین تشکیل شده اند. خوردن مقدار مناسب پروتئین برای افزایش تولید کراتین و حفظ ناخن های قوی حیاتی است
 
خوردن غذاهای غنی از آهن: اگر فردی دچار کمبود آهن یا کم خونی است، باید غذاهای غنی از آهن مانند گوشت قرمز یا اسفناج مصرف کند. آنها همچنین ممکن است مصرف مکمل های آهن را در نظر بگیرند، اما باید ابتدا با پزشک خود مشورت کنند، زیرا این مکمل ها می توانند با برخی داروها تداخل داشته باشند. 
 
ترکیبی از کمپلکس آرژنین سیلیکات و بیوتیت منیزیم (نمک بیوتین جدید با جذب خوب) رشد ناخن را افزایش می دهد. هنگامی که سطح فریتین کمتر از 10 نانوگرم در میلی لیتر باشد، مصرف مکمل آهن (به علاوه ویتامین C) ممکن است بسیار موثر باشد. با این حال، مطالعاتی که کمبود آهن را با شکستگی ناخن مرتبط می کند به ندرت گزارش شده است. کمبود روی علت شکستگی اولیه و ثانویه ناخن است. به نظر می‌رسد درمان طولانی‌مدت با روی 20 تا 30 میلی‌گرم در روز در بهبود این مشکل مؤثر باشد. در یک کارآزمایی تصادفی‌شده اخیر، یک فرمول زیست‌معدنی حاوی اسیدهای آمینه (ال-سیستین، ال-آرژنین، اسید گلوتامیک)، ویتامین‌ها (C، E ،  B6 و بیوتین) و مواد معدنی (روی، آهن و مس) پس از 3 ماه درمان ثابت کردند که به خوبی تحمل می شوند و در تقویت و صاف کردن ناخن های دست در افراد مبتلا به اونیکوسکیزیا موثر هستند.
 
افزایش رطوبت می تواند به خشکی ناخن کمک کند تا شکنندگی کمتری داشته باشد. مرطوب کننده های ناخن در بیماران مبتلا به شکستگی ناخن مفید هستند. آنها ممکن است حاوی مواد مسدود کننده (پترولاتوم یا لانولین) و مرطوب کننده ها (گلیسیرین، پروپیلن گلیکول و پروتئین) باشند. همچنین ممکن است اسیدهای آلفا هیدروکسی و اوره برای افزایش ظرفیت اتصال به آب  صفحه ناخن اضافه شود. 
 
استفاده از سفت کننده ناخن برای افرادی که ناخن‌های نرمی دارند، استفاده از یک لایه لاک شفاف یا سایر محصولات ناخن ممکن است به افزایش استحکام ناخن در طول زمان کمک کند. چندین لاک به صورت تجاری برای بازسازی ناخن های آسیب دیده از شکنندگی در دسترس هستند. این محصولات به عنوان سفت کننده ناخن، تقویت کننده ناخن و تقویت کننده ناخن شناخته می شوند و ممکن است حاوی سیلیکون باشند. تقویت کننده ناخن جدید محلول در آب که به طور ویژه با ترکیبی از مواد فعال (سیلان دیول سالیسیلات و صمغ لنتیسکوس پیستاکیا) ساخته شده است که باعث افزایش کمیت و کیفیت سیلیکون و کراتین در ناخن ها می شود. حاوی هیالورونیک اسید کاتیونی است که به سطح می‌چسبد و ناخن‌ها و کوتیکول‌ها را عمیقاً مرطوب می‌کند. 
 
نکات زیر ممکن است کمک کند:  به آرامی گیره ها یا سایر نقاط ناهموار روی ناخن را جدا کنید تا از شکستگی ها جلوگیری کنید عدم استفاده از ابزار یا ابزار فلزی هنگام مراقبت از ناخن٬ اجتناب از محصولاتی مانند پاک کننده لاک ناخن حاوی استون٬ پوشیدن دستکش لاستیکی هنگام شستن ظروف و سایر کارهایی که شامل آب است٬ کوتاه نگه داشتن ناخن ها٬ نگرفتن یا جویدن ناخن ها.
 
نکته مهم:  توصیه خوب این است که برای کارهای مرطوب از دستکش نخی دستکش زیر وینیل و برای کارهای خشک از دستکش نخی سنگین استفاده کنید.
verification